غزل شمارهٔ ۱۲۳۵

برداشت: در هر وضعیت و ظاهری، زیبایی‌ها و جلوه‌های حسن را مشاهده می‌کند. در بین گل‌ها، حضور شبنم باعث می‌شود که آدمی بیدار و متوجه زیبایی‌ها باشد.

برداشت: آدم‌های بی‌خبر از حال کسانی که در دوردست‌ها قرار دارند، هیچ تلاشی نمی‌کنند. اما در دریا، به دنبال گوهرهایی در قالب ابرها هستند که به قیمت صدها مشکل و سختی به دست می‌آید.

برداشت: در دایره زندگی، رفتار و حرکت ما را ببین تا متوجه شوی که حتی چیزی که به نظر می‌رسد ثابت و معین باشد، ممکن است در واقع سرگردان‌تر از آنچه فکر می‌کنی، باشد.

برداشت: ظاهر زاهد، در واقع باید در نقابی پنهان شود که ترسناک‌تر از یک دیو به نظر می‌آید؛ چرا که پشت این پرده‌ی ذهنی، واقعیت‌هایی پنهان است.

برداشت: کجا میتوان چشمی پیدا کرد که بتواند زیبایی محبوب را ببیند؟ من در روز قیامت اجازه دیدن او را خواسته‌ام.

برداشت: مدت زمان زیادی نمی‌گذرد که باید به خاطر این افرادی که کم‌حرف و بی‌ادبی می‌کنند شکرگزار باشیم، اما سپاسگذاری از بزرگان و اهل نطق و بیان همواره ادامه دارد تا زمانی که صحبت کردن وجود دارد.

برداشت: غم به اندازه کسی که غمگساری می‌کند، از آسمان نازل می‌شود و در هر جای دنیا که مشکلات و دردسرها وجود داشته باشد، غم هم حضور دارد.

برداشت: اسلام باعث می‌شود که انسان احساس غیرت و تعهد نسبت به دین خود داشته باشد، در حالی که در دل کافرها مشکلات و رنجش‌ها وجود دارد که حتی تعداد زیادی از آن‌ها به صورت زنجیری بر گردنشان هست.

برداشت: برداشتن دل از این دنیای خاکی برای تو دشوار است، اما صائب، زیر این دیوار گنجی باارزش موجود است.