غزل شمارهٔ ۱۲۰۲

برداشت: هر دل که به زلف محبوب توجه کند، نزد این عشق نابود می‌شود. همچنین، کسی که از حریم عشق پا فراتر نهد، به سرنوشت مشابهی دچار خواهد شد و از بین می‌رود.

برداشت: چرا یک قطره از دریا خود را کوچک و کم‌ارزش می‌بیند؟ زیر فشار عشق، هر کسی که سر از خود بردارد و مخالفت کند، در واقع در آستانه نابودی است.

برداشت: کسی که در زمان قدرت و توانایی خود دشمن را به زیر فشار قرار دهد، شایسته است که نابود شود.

برداشت: هر کس که در دوران سختی و بی‌خبری، زندگی را فقط به حساب دردهایش بگذارد، به نوعی خود را به کشتن می‌دهد.

برداشت: هر کسی که بتواند مشکلی از دل دیگران را حل کند و به آنها کمک کند، ارزشمند است و مثل یک برادر به نظر می‌رسد.

برداشت: افرادی که به صورت خالصانه و بدون خودنمایی عبادت می‌کنند، نیازی به نمایش ندارند. هر کس که این مسیر را انتخاب کند، برای او جوانب مثبت و نیکو در پی خواهد داشت.

برداشت: هر کسی که در بهار زندگی، کار خوبی در دل دیگران انجام ندهد، باید به او توجه کرد و او را اصلاح کرد.

برداشت: اگر کسی بعد از اینکه دشمنش را بخشید، دوباره به طور علنی یا پنهانی به یادآوری گناهان او بپردازد، سزاوار مجازات است.

برداشت: هر فردی دارای حد و مرزی مانند حرم است و این مرز محافظ جان او را تشکیل می‌دهد. اگر کسی از این مرز عبور کند، به نوعی در خطر قرار می‌گیرد و عواقبی برای او به دنبال خواهد داشت.