غزل شمارهٔ ۱۱۸۰

برداشت: چرخش آسمان در نظر من مانند چرخش یک جام شراب است و این جهان به خاطر زیبایی تو همچون یک میخانه به نظر می‌رسد.

برداشت: این بیت به زیبایی از نشانه‌هایی صحبت می‌کند که یادآور افرادی است که به می‌پرستی می‌پردازند. این نشانه‌ها شامل خطی است که به رنگ مشکی بر دور لب پیمانه قرار دارد. این تصویر به نوعی احساساتی مانند عشق، زیبایی و سرگشتگی را به نمایش می‌گذارد که نتیجه یادآوری و ارتباط با افرادی است که به نوشیدنی دوستانه و شاداب می‌پردازند.

برداشت: برای اشک ریختن، دل باید شادتر از گل باشد. این سخن زیبا را گواهی بر گریه‌ای سرخوشانه می‌دانند.

برداشت: شوق و هیجان رسوایی من را از خانه بیرون می‌برد، مانند سنگ‌های کوچک بچه‌ها که همواره ذهن دیوانگان را مشغول می‌کند.

برداشت: نقطه‌ای از لب‌های یک عالم، چنان تأثیرگذار بود که او را بی‌هوش کرد. اینجا صحبت از این است که داستان این مجلس و حال و هوای آن به اندازه‌ای شیرین و دلنشین است که می‌توان آن را به روش‌های مختلفی روایت کرد.

برداشت: بخت من مانند ریحانی خوشبو است و خواب من از هرگونه کمک و داستان‌های خیالی بی‌نیاز است.

برداشت: دوست عزیز، از من می‌پرسی که آشنای من کیست؟ آشنایی که من دارم، در واقع یعنی بیگانه بودن.