غزل شمارهٔ ۱۱۵۴

برداشت: در میان مردم دنیا، جویای‌معنا و حقیقت بسیار کم است و در واقع بیشتر انسان‌ها تنها ظاهری از آدمیت دارند بدون اینکه به عمق وجود خود پی ببرند.

برداشت: نام پادشاهان همیشه در تاریخ و اثر خود باقی می‌ماند، و همواره نشانه‌ای از این موضوع وجود دارد که جامی از زمان جم به یادگار مانده است.

برداشت: بی‌گفت‌وگو، دامن پاک او، گواهی می‌دهد که نسخه‌ای از شرم مریم بر آن باقی مانده است.

برداشت: جنبش و تلاش بیهوده را کوچک نشمار؛ چرا که از خوردن گندم و تصمیم‌های درست، زخم‌هایی در دل‌های فرزندان آدم مانده است.

برداشت: نامی که همیشه پایدار است، به داشتن مال و ثروت محدود نیست. بلکه بخاطر بخشش و سخاوت است که نام حاتم هنوز در یادها مانده است.

برداشت: ای کسی که درباره‌ی صحبت‌ها از من می‌پرسی، چرا از آن‌ها دوری می‌کنی؟ به یاد داشته باش که در این دنیا وقت بسیار ارزشمندی دارم و نمی‌خواهم آن را هدر دهم.

برداشت: بین مردم، صحبت از درد و رنج کم شده و حالتی از بی‌توجهی به این موضوع حاکم است، اما هنوز سخنانی از صائب در مورد درد و رنج در جهان باقی مانده است.