غزل شمارهٔ ۱۰۸۸

برداشت: این بیت به زیبایی و جذابیت یک شخص اشاره دارد که بسیاری از مردم خواهان نزدیکی و آغوش او هستند. همچنین به ویژگی‌های او پرداخته شده که شایسته‌ی تحسین و توجه است. سایه بالای او نماد برتری و تاثیر او در زندگی دیگران است و نشان می‌دهد که او با رفتارها و ویژگی‌هایش همواره در مرکز توجه و تمایل دیگران قرار دارد.

برداشت: نوشیدنی تلخی که ما را به حالت شگفتی و شورو شین آورد، نه از حرکت گردونه‌های آسمانی، بلکه به خاطر جوشش و انرژی خود آن است.

برداشت: از بوی تلخی که از گل برمی‌خیزد، می‌توان فهمید که بلبلان چه سخنانی به او گوشزد کرده‌اند.

برداشت: می‌توان از سفیدی چهره‌اش فهمید که مانند خطوط سبز، گفت‌وگوهایی در سکوت لب‌هایش نهفته است.

برداشت: انسان اگر از بار سنگین و سختی‌ها بگرید، حق دارد؛ زیرا آنچه که قادر به حمل آن نیست، بر دوش او قرار گرفته و او را تحت فشار قرار داده است.

برداشت: گردن‌بند قمری هرچند زیباست، اما دل تنگ در آغوش سرو خوش‌اندام، زیبایی‌های بیشتری را به همراه دارد.