غزل شمارهٔ ۱۰۸۳

برداشت: تعبیر این بیت می‌تواند به این صورت باشد که تواضع و فروتنی، راه را برای من هموار می‌کند و موجب می‌شود که هر مشکلی که در مسیرم وجود دارد، آسان‌تر برطرف شود.

برداشت: زدن مشت به سنگ، تنها خود را در زحمت انداختن است. هر کس که بدخواه من باشد، در واقع به خودش آسیب می‌زند.

برداشت: من به دشمنانم انتقام نمی‌گیرم و با نیکی رفتار می‌کنم، حتی اگر در مسیرم خاری وجود داشته باشد، آن را به طرز زیبایی اداره می‌کنم.

برداشت: دشمن از پایداری و صبر من به تنگ آمده و این هیاهو و شورشی که به وجود آمده، نتیجه‌ی ناتوانی اوست.

برداشت: بلبل به خاطر عشق و حسد خود به من شهادت می‌دهد، و اگر نه، هر برگی در این باغ دوستدار من است.

برداشت: دشت مجنون کسی را ندارد که مانند من بتواند در همه جا ردی از خود بر جای بگذارد؛ هرجا که دود برمی‌خیزد، نشان قدم‌های من است.

برداشت: این جمله به این معناست که هر چه در این مسیر سخت و دشوار باشد، برای من جذاب و مورد خواست است. می‌توان گفت که افراد معمولاً به چالش‌ها و سختی‌ها علاقه‌مند هستند و برایشان جذابیت دارد.