غزل شمارهٔ ۱۰۷۶

این شعر به بیان حال و هوای شاعر می‌پردازد که دارای چشم بیدار و درکی عمیق از معانی است. شبچراغ او به‌عنوان منبع نور و الهام در زندگی‌اش ظاهر می‌شود. در اینجا به بازار انصاف و مساله زلیخا اشاره شده که نشان‌دهنده دلسوزی و ناامیدی شاعر از اوضاع جهان است. او همچنین به غم و درد درونی خود اشاره می‌کند که آن را به وجود سبحه‌ای از دانه‌های غم تشبیه کرده است. موج طوفان‌ها و بلایا نشانه‌ای از دشواری‌های زندگی است و تیر مژگان او، کنایه‌ای به درد و رنج‌های عاطفی‌اش است. در نهایت، شاعر با نگاهی به تلاش و همت خود، به نوعی ناپایداری و ننگی که بر دوش اوست اشاره می‌کند. به‌طور کلی، اشعار به تلاطمات درونی و جهانی شاعر می‌پردازد که در جستجوی فهم و آرامش است.