غزل شمارهٔ ۱۰۵۹

برداشت: پوشاندن زخم و درد ناشی از بی‌اعتنایی به خود، به معنی تحمل کردن رنج و آزار است. این زخم را نمی‌توان با آسانی درمان کرد و برای بهبود آن باید صبر و تحمل زیادی به خرج داد.

برداشت: شراب انگور تنها برای مستی من کافی نیست. راه حل من این است که باغ را به هم پیوند بزنم و درهم آمیزم.

برداشت: افرادی که به دنیا و ظواهر آن مشغول‌اند، از ارزش‌های واقعی بی‌خبرند. در حقیقت، لذت از باختن و یادگیری تجربه‌های جدید، بسیار بیشتر از لذت بردن و به دست آوردن‌های ظاهری است.

برداشت: مانند یک لنگر در دریا، به جستجوی یک گوهر درخشان بپرداز که با تمام قوتش، می‌تواند در برابر هر طوفانی مقاومت کند.

برداشت: در این میدان، شجاعت واقعی به این است که خون خود را در راه حق بریزیم و به خاطر اصول خود بایستیم. بهترین راه برای مواجهه با مرگ، انتخابی و با آگاهی مردن است.

برداشت: در دارالامان خاموشی، اندوهی وجود ندارد و غنچه‌ای که تصویرش را می‌بینیم، بی‌خبر از غم پژمردن است.

برداشت: به جز شغل جذاب عشق، صائب، در زندگی به هر کاری که مشغول شوی، در نهایت به افسردگی می‌انجامد.