غزل شمارهٔ ۱۰۴۵

برداشت: ماه زیبای من مانند دو بال گل است، و وقتی به او نگاه می‌کنم، می‌بینم که چه قدرتی از طرف گل برای نگهداری او وجود دارد.

برداشت: فروشنده گل در باغ، به خاطر زیبایی و ناز باغبانان، لاله‌ها را از دشت امن می‌چیند. او به هیچ چیز جز گل‌ها اهمیت نمی‌دهد.

برداشت: بدون نگرانی به زیبایی‌های زندگی نگاه کن، حتی در حالی که با این دردهای سوزان مواجه‌ایم، آنچه که ما را خوشنود می‌کند، آرزوی زیبایی و نعمت است.

برداشت: زود از سر لیوان، پرشراب را بردارید. آتشی که در گوشه دستمال است، حیات گل را از بین می‌برد.

برداشت: هر کسی که دلش آسیب‌پذیر و شکننده است، نمی‌تواند به راحتی وارد دنیای زیبایی و سرسبزی شود. در جایی که زیبایی‌ها وجود دارند، وعده‌گاه دختر رز در زیر سایه گل‌ها است.

برداشت: ببین چقدر شوخ و باطنش بازیگوش است، که مانند خورشید در آسمان درخشان، دشمنی خود را فراموش کرده و با جسارت به تماشای گل نشسته است.