غزل شمارهٔ ۱۰۳۹

برداشت: به سختی می‌توان خط زیبای لب‌های او را مانند شربت شیرین مشاهده کرد و دشوار است که چشمه امید را که زیر پرچینی از گیاهان پنهان شده است، ببینیم.

برداشت: بلبل من در فصل پاییز، همچون خاموشی می‌سوزد، و دیدن عشقش که به ناگهان خاموش شده، بسیار دشوار است.

برداشت: اگر قمر (پرنده‌ای) سرش را زیر بالش نگذارد، دیدن سرو (درخت زیبا) در کنار خار و علف هرز کار دشواری خواهد بود.

برداشت: وقتی شراب از فوران و سرریز درآمد، میخانه برای من تبدیل به زندانی شد. دیدن سینه‌های گرم و سرشار از احساسات بدون جوش و هیجان واقعی کار دشواری است.

برداشت: آب به گل‌ها زیبایی خاصی می‌دهد و چهره‌های شرمنده را می‌پوشاند، اما دیدن زیبایی‌های آن در زیر شبنم کار دشواری است.

برداشت: سالهاست که از شدت گریه، خانه‌ام به خرابه تبدیل شده است. دیدن یک آغوش از گل‌های خوشبو کار سختی است.

برداشت: سکوت و آرامش در کنار دانش و آگاهی زیباست، اما در شرایطی که چیزی نداریم، مشاهده حقایق و معانی دشوار می‌شود.

برداشت: غیر از گرانی و سختی، از گوهر صدف بهره‌ای نیست. درک زیبایی و معنی آن، برای چشم و گوش دشوار است.

برداشت: از جوانمردی، به زاهدان کاری نمی‌زنم، اما دشوار است که دشمنان خود را با هوش و زیرکی ببینم.

برداشت: در این بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که برخی از شاعران و آثار آنها به قدری برجسته و با ارزش هستند که نیازی به توضیحات یا توضیحات اضافی ندارند. همچنین، او بیان می‌کند که دیدن یار و محبوب در کنار قیامت و روز حساب، امری دشوار است و این تصویر به‌نوعی نشان‌دهنده‌ی فاصله و جدایی است. در واقع، شاعر به زیبایی و عمق احساسات در شعر و زندگی اشاره دارد.