غزل شمارهٔ ۹۸۱

برداشت: در نزد ما، حتی بدگویی محبوب از شیرین‌ترین شکر هم شیرین‌تر به نظر می‌رسد و ظاهر تلخ دریا از آب گرانبهای لؤلؤ نیز لذت‌بخش‌تر است.

برداشت: در معارف عرفانی، دریافت و شهودهای عارفان معمولاً بیشتر به حالت تلاش و سختی برای رسیدن به حقایق الهی شبیه است تا به گشایش و رهایی. در این بین، پیوند و ارتباط معنوی، همانند درخت نخل که میوه شیرینی دارد، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و این ارتباط بسیار ارزشمندتر از هر گونه گشایش و تسهیلی است.

برداشت: زنبور عسل به خاطر زندگی‌اش و کارش، هیچ نگران نیست و به دنبال خانه بزرگ و مجلل نمی‌گردد. او به سادگی و شیرینی زندگی قناعت می‌کند و این قناعت برایش از هر چیز دیگر ارزشمندتر است.

برداشت: به هر موری که اگر در ناخن خودش هم خاک بیفتد، آن را با شکایت و نارضایتی نمی‌پذیرد. در واقع، زندگی در سادگی و قناعت از هر چیزی شیرین‌تر و ارزشمندتر است.

برداشت: اگر کسی بتواند تسلیم شدن و رضا را به خوبی مدیریت کند، درد و مصیبت‌های سرنوشتش نسبت به شیرینی زندگی خوشایند‌تر خواهد بود.

برداشت: هر کس که از خواب غفلت بیدار نشده باشد، طعم تلخ بیداری از خواب سحرگاهی برای او شیرین‌تر است.

برداشت: سردی و بی‌مهری زندگی را تلخ و بی‌مزه می‌کند، در حالی که میوه‌های گرمسیری معمولاً طعم شیرین‌تری دارند.

برداشت: ما به همان نعمت‌هایی که داریم با تشکر و رضایت زندگی می‌کنیم، چرا که برگ این درخت بلند و سرسبز از میوه‌های شیرینش هم ارزشمندتر است.

برداشت: گوش‌ها به خاطر حرف‌های شیرینی که می‌شنوند، تنگ و حساس شده‌اند. اما با این حال، بار ما از شیره نیشکر هم شیرین‌تر و دلنشین‌تر است.