غزل شمارهٔ ۹۳۹

برداشت: می‌توان گفت که زندگی همچنان در حال گذر است، اما دل انسان بی‌قرار و مضطرب است. مانند تیغی که کند شده و دیگر نمی‌تواند آسیب بزند، یا پرنده‌ای که در حال پرواز با درد و رنج است. این احساسات به خوبی نشان‌دهنده‌ی وضعیت روحی در دوران سختی است.

برداشت: عشق در انتظار است تا زمانی که چشم مجنون به آخرین خط برسد و در این فاصله، هیجان و جنب و جوش او باعث می‌شود که گرد و غباری از محمل بر جای بماند.

برداشت: تیغ خونریز به این معناست که تا زمانی که یک کشتن در میدان وجود دارد، زیبایی مغرور همچنان وجود دارد و همواره یک عاشق بی‌پروا در زیر این زیبایی حاضر است.

برداشت: در شش جهت، قلب من همچون کعبه در دام تو گرفتار است و اگر در هر جهتی بگردی، آن گل زیبا همیشه در حال گرایش به تو خواهد بود.

برداشت: در روز قیامت، کسی که جان خود را در راه خدا داده است، می‌تواند ادعا کند که با قاتلان این شهیدان، حقایق و دلایل قوی‌تری دارد؛ زیرا آن‌ها فقط یک جان را گرفته‌اند، اما او جهانی از عشق و دل را از آن خود کرده است.

برداشت: هیچ فرد کافری نباید اجازه دهد که خودخواهی و خودپرستی مانع راهش شود! آسمان و زمین در کنار هم قرار گرفته‌اند و این مانع وجود ندارد.

برداشت: وقتی دل از آرامش و ثبات خارج شود، همه چیز به هم ریخته و متزلزل می‌شود. در حقیقت، بدون وجود یک مرکز و معیاری ثابت، نظم و ترتیب همه چیز تحت تاثیر قرار می‌گیرد، مانند آسمان که به دور یک مرکز می‌چرخد.

برداشت: نور و تاریکی به‌طور طبیعی در دنیای مادی وجود دارند و وجود آنها برای شکل‌گیری زمین و آسمان ضروری است. بنابراین، حق و باطل نیز در این دنیا کنار یکدیگر وجود دارند.

برداشت: تا وقتی که عادت برقرار نشده، شراب می‌تواند حالتی از نشئه و سرخوشی ایجاد کند. اگر امیدی به دیوانگی دوباره دارم، بهتر است که عاقل باشم.

برداشت: تا زمانی که شکار وجود دارد، شکارچی نیز باید در حالت آماده‌باش باشد و به دنبال فرصت‌ها باشد. در این میان، زلف یار که زیبایی او را نشان می‌دهد، آرامش به دل نمی‌دهد تا زمانی که دل یکسان و در کنار هم باشند.

برداشت: زشت و ناپسند صائب در زیر گل، می‌خواهد پنهان بماند. آیینه‌ای که در آن حقیقت را نشان می‌دهد، در برابر مردم بی‌ارزش است و بهتر است با کسانی که شایستگی دارند، ارتباط برقرار کند.

برداشت: این جمله به این معنی است که حضرت میرزا سعید گفته‌اند که این مشکل یا معما که مدتی طولانی ما را درگیر کرده بود، حالا حل شده و دیگر جای نگرانی نیست.