غزل شمارهٔ ۹۲۱

برداشت: اگرچه آب می‌تواند با لعل و گوهر گرانبها ترکیب شود، اما نباید اجازه داد که تبدیل به وسیله‌ای فریبنده و نیرنگ‌آمیز شود.

برداشت: در چشم و دل کسانی که دید روشن و واضحی دارند، حتی اگر در دنیای بیرون هر رنگ و جلوه‌ای وجود داشته باشد، آن چیزها اهمیت زیادی ندارند. هرچند که در طبیعت صدها رنگ زیبا وجود دارد، اما این زیبایی‌ها برای آن‌ها بی‌معنا است.

برداشت: تیغ تو باعث کشته شدن عاشقان شده و رگ لعل در معدن بدخشان به رنگ گل می‌شود.

برداشت: اگر در دل محبوب کار محبت و شیرینی نکند، چه فائده‌ای دارد که از غم و ناله‌ی فرهاد دل سنگی تبدیل به آب شود؟

برداشت: جنون موجب شده که سنگ ملامت در دل کوه سرازیر شود و به سوی آهنگ حرکت کند، همچون آبی که روان می‌شود.

برداشت: اگر دل با عشق و محبت همراه شود، مانند گلی است که با سنگ آمیخته شده و در این هم‌نشینی سنگ به آب تبدیل می‌شود. این یعنی عشق می‌تواند سختی‌ها و موانع را نرم کند و به آن حالتی تازه بدهد.

برداشت: وقتی که آب به خوبی جاری می‌شود، چرا دل مسافران عشق در بیابان تنگ و محدود شود؟

برداشت: از زیبایی و جذابیت آن درخت بلند و خوش‌تراش صائب، تعجبی ندارد اگر آب هم به رنگ گل بپردازد.