غزل شمارهٔ ۸۷۸

برداشت: هر صبح، آفتاب از رنگ سرخ شفق چهره‌ای خونین می‌سازد تا شاید رنگین بودن آفتاب به چشم مردم بیفتد.

برداشت: از بهشت روشنی، نور و زندگی به تمامی ذرات وجود تابیده شده و این روشنی در هر تار موی طلایی مانند آفتاب درخشان است.

برداشت: هر صبح زود قبل از طلوع آفتاب، می‌کوشد که زودتر از خواب شیرین بیدار شود تا بتواند چهره‌ات را در آینه ببیند.

برداشت: فکر عمیق و اندیشه‌ی بزرگ به راحتی به دست نمی‌آید. تا زمانی که خورشید طلوع نکند، دنیا رنگین و زیبا نمی‌شود.

برداشت: از خواب صبح بیدار شو، زیرا صبحگاهان، رنگ شفق با خون آغشته می‌شود و آفتاب در حال بیدار شدن از خواب شیرین خود است.