غزل شمارهٔ ۸۷۴

برداشت: هرچند که این ذرات به طور کلی مهمان آفتاب هستند، اما از نعمت‌های موجود در خوان آفتاب کم نخواهد شد.

برداشت: در مکان‌هایی که عشق و محبت جریان دارد، شیشه‌ای بدون ظرف وجود ندارد و حتی یک ذره هم می‌تواند زیر وزنه‌ای سنگین از تابش آفتاب احساس خود را بروز دهد.

برداشت: اگر درآمد و هزینه‌ات را به درستی مدیریت کنی و متعادل نگه‌دارید، هیچ‌گاه روزی‌ات تحت تأثیر قرار نخواهد گرفت و همیشه روزی‌ات به اندازه کافی خواهد بود.

برداشت: دل‌ها همچون پرده‌هایی هستند که زیبایی‌های عمیق و سوزان عالم را نمی‌توانند در خود جای دهند. مانند ابر که تنها برای مدت کوتاهی می‌تواند نور آفتاب را بپوشاند، دل‌ها نیز نمی‌توانند برای همیشه این زیبایی را پنهان کنند.

برداشت: روزی روشن دلان به آسیب چشمی نیاز دارند. بدون خون شفق، هیچ روزی نان آفتاب نیست.

برداشت: چهره نورانی و زیاده‌بین تو اگر با ماه هماهنگ شود، می‌تواند باعث شود که ماه نو به عنوان میهمان در کنار آفتاب حاضر شود.

برداشت: اگر می‌خواهی بر دنیا و آرزوهایت تسلط یابی، دل خود را روشن کن؛ زیرا روشنایی دل است که بر زندگی و مسیر وجود تو تأثیر می‌گذارد.

برداشت: حسن عالم‌سوز، نیازی به پرده‌داری ندارد، چون خود نور او به اندازه‌ای هست که مانند یک نگهبان، آفتاب را به روشنی می‌بیند.

برداشت: یک دانه یاقوت از لب زیبای تو به خاک بدل شد، این‌قدر که زیبایی تو بی‌نظیر است و هیچ جواهری نمی‌تواند به پای آن برسد.

برداشت: عاشقان پاک و بی‌آلایش همیشه در برابر گناهان محافظت می‌کنند و در واقع از صبح شروع می‌شود که زیبایی ماندگار به عنوان خورشید می‌درخشد.