غزل شمارهٔ ۸۶۶

برداشت: با اینکه هر بار که دلیلی برای جدایی پیش می‌آید، او دوباره به فکر وصال و رسیدن به دریا (عشق) می‌افتد و همچنان امیدوار است.

برداشت: لطف و رحمت خدا به سرعت شامل حال کسانی می‌شود که در زندگی به مشکلاتی دچار شده‌اند و زمانی که آنها در شرایط سختی قرار می‌گیرند، خداوند به آنها کمک می‌کند و مانند بال و پر یک پرنده، آنها را حمایت می‌کند.

برداشت: کسی که در دلش گنجینه‌ای از قناعت و کم‌طلبی دارد، مانند دریا خشک نمی‌شود و هیچ مانعی نمی‌تواند او را از زندگی پر بارش بازدارد.

برداشت: برای رهایی از محدودیت‌های دنیای مادی، باید تلاش کرد و این کار دشوار است. مانند آبی که برای رسیدن به دریا، سفر خود را آغاز می‌کند و بر پیشانی‌اش نشانه‌هایی از آن سفر می‌نشیند.

برداشت: از دشمنانی که در کمین هستند، باید مراقب بود. مثل آب که برای محافظت از خود، تیغ‌های تیز را زیر سپر خود پنهان می‌کند.

برداشت: لذت زندگی خاک‌نشینان هیچ ارتباطی با شاهان ندارد، و در حالی که زندگی برای آن‌ها ساده و طبیعی است، بهار و باران نویدبخش خوشی‌های جدیدی هستند.

برداشت: نور حقیقت و زیبایی به دل‌های ستم‌کشیده و سخت نفوذ می‌کند، حتی اگر این دل‌ها مانند سنگ و آهن باشند، همچنان می‌توانند از جریان لطیف زندگی عبور کنند.

برداشت: سینه‌ام، که آرام و خالی است، هر درد و رنجی که دارم، مثل یک عینک است که من را به جهان نشان می‌دهد. این جهان، از هر حبابی که می‌بیند، مانند آب می‌نوشد.

برداشت: آدمی که داغدار است، از بی‌رنگی و بی‌حالی خودش رنج می‌برد، چرا که اگرچه در هر گل و برگ رنگ‌های متفاوتی وجود دارد، اما او در درونش هیچ رنگ و حسی ندارد.

برداشت: کسی که به دنبال دیدن زیبایی‌ها و لذت‌هاست، باید مراقب حرص و طمع خود باشد. در این دریا، طمع مانند نیشتری است که به آب علاقه دارد، اما در واقع این طمع می‌تواند باعث آسیب شود.

برداشت: گاهی اوقات برای تسکین دل های شکسته و پر از درد، به نشانه یاد آن دردها شرابی می نوشیم. هر زخمی که به ما می‌رسد، عطش و نیاز به تکیه به زخم دیگر را برای ما ایجاد می‌کند.

برداشت: زبان افرادی که سخت و محکم هستند، همیشه دراز و پر از ادعاست. مانند شور و هیجانی که آب در کوه و دامن کوه به همراه دارد.

برداشت: روزی افرادی با دل‌های خونین از پشت پرده غیب، خبری شگفت‌آور و با ارزش خواهند آورد. حتی اگر گوهرهای با ارزش در دل سنگی پنهان شده باشند، در جگر (دل) آن‌ها، شوق و اشتیاق به زندگی و ابراز عشق وجود دارد.