غزل شمارهٔ ۸۵۶

برداشت: نگرانی از نان و آب برای کسی که زندگی را آرام می‌گذراند وجود ندارد، زیرا روزی برای او مانند جنینی که در رحم است، به آرامی و بهینه فراهم می‌شود.

برداشت: دیوار پایین هرگز از بین نمی‌رود و طوفان نمی‌تواند خانه را خراب کند.

برداشت: تشنه‌ای که در آرزوی دیدار معشوق است، حتی بهشت را هم به اندازه‌ی یک سراب خشک و بی‌معنا می‌بیند.

برداشت: عشق تو برای دل من مانند نشانه‌ای است که همیشه در ذهنم باقی می‌ماند. هرگز نمی‌توانم زیبایی و آرامش همراه تو را دست‌کم بگیرم، حتی اگر در خطر دزدی از بهشت خودت قرار بگیرم.

برداشت: بوسه‌ای که از لب او گرفته می‌شود، هیچ‌گاه کم نمی‌شود و مانند موم، خالی از طرح و نقش نخواهد بود؛ مانند نگینی که بی‌نقش است.