غزل شمارهٔ ۸۴۷

برداشت: دل‌ها وقتی از خود بی‌خود می‌شوند، دیگر توجه و هوش کافی ندارند.

برداشت: درد و رنجی که در دل داریم، ناخواسته باعث می‌شود که احساسات و اندوه خود را به نمایش بگذاریم و برای دیگران از آن سخن بگوییم.

برداشت: وقتی از مشکلات و نواقص این دنیا چشم می‌پوشیم، در واقع به حقیقت و زیبایی‌های زندگی نگاه می‌کنیم و این کار باعث روشنی قلب‌هایمان می‌شود.

برداشت: غوطه‌ور شدن در زهر ناکامی مانند غلتیدن در سبزه‌هاست و این باعث آزار دل‌ها می‌شود.

برداشت: تحمل کردن زخم‌ها و سختی‌های زندگی، مانند این است که انسان تلخی‌های آن را بپذیرد و در عین حال، از آن‌ها درس بگیرد و قوی‌تر شود.

برداشت: نسیم سوختگی، بوی پیراهن را از دل‌های پریشان به مشام می‌رساند.

برداشت: اه، وقتی از دل و جان خود غبار ناراحتی را می‌زداییم، در حقیقت احساسات و دل‌های دیگران را تحت فشار قرار می‌دهیم.

برداشت: هر لحظه اشک‌هایی را که از دل می‌ریزد، نشان‌دهنده‌ی بیان دردهای درونی دل‌هاست.

برداشت: زندگی شیرین این دنیا به خاطر تلخی مرگ است که بر دل‌ها تاثیر می‌گذارد.

برداشت: آزاد گذاشتن نفس و خواسته‌ها، موجب تقویت دشمنی‌ها و کینه‌ها در دل‌ها می‌شود.

برداشت: آرزوها و خواسته‌های ما همچون گلی هستند که بدون خار، زیبا و دلنشین به نظر می‌رسند، اما در واقع وجود خارها و مشکلاتی در زندگی وجود دارد که دل‌ها را می‌آزارد و ممکن است بر پوشش ما نیز تاثیر بگذارد.

برداشت: هرچند چشم‌ها بسیار دقیق و تیزبین هستند، اما آنچه واقعاً اهمیت دارد و به ما اجازه می‌دهد دل‌های دیگران را درک کنیم، فراتر از دید ظاهری و سطحی است.

برداشت: اگر چشم‌ها روشن باشد، رازهایی که در جهان وجود دارد برای دل‌ها روشن و آشکار خواهد شد.

برداشت: احساسات و حال درونی افراد از طریق چشمانشان نمایان می‌شود، چرا که چشم‌ها دریچه‌ای به روح و دل آن‌ها هستند.

برداشت: تا زمانی که دل‌ها در پی هدف و آرزوی خود نباشند، نمی‌توانند به روشنایی و درخششی برسند که همیشه در انتظارشان است.

برداشت: آسمان هرچند که بسیار بزرگ و وسیع است، اما مانند چشمی سوزن می‌تواند دل‌ها را به هم متصل کند و به عمق احساسات و افکار نزدیک شود.

برداشت: تا زمانی که زبان انسان‌ها از صحبت و ادعا خاموش نشود، دل‌ها همچنان به بازی‌های فریبنده مشغول هستند.

برداشت: درد هر فرد به اندازه درک و شناخت اوست؛ رنج واقعی فراتر از آلام جسمی است و به دل‌ها مربوط می‌شود.

برداشت: گفتن سخنان محبت‌آمیز به زبان، می‌تواند باعث بدبینی و سوءتفاهم در دل‌ها شود.

برداشت: دوستان با دل‌های تنگ و گرفته نمی‌توانند احساسات خود را با یکدیگر در میان بگذارند و این حس‌ مودت را نجات دهند.