غزل شمارهٔ ۸۲۵

برداشت: ای خانه زنبور، به خاطر تو دل‌ها به تندش افتاده و آیینه‌ها به شگفتی از زیبایی تو خیره مانده‌اند.

برداشت: چشم‌ها در جستجوی تو نیستند، اما عشق به دیدارت، دل‌ها را به آشفتگی می‌اندازد.

برداشت: به خاطر سنگ دلی تو، از شرم لب تو در دل صدف، مرواریدها شکل نگرفتند.

برداشت: اگر شمعی در خارج نباشد، جشن درون گرم نمی‌شود، مگر اینکه لاله‌های باغ با عشق و داغ دل‌ها سر برآورند.

برداشت: مراقب باش که در دریای رضایت، دلت را مانند موج به ساحل نکش، زیرا ممکن است خطراتی در کمین باشد.

برداشت: در حلقه‌های موی نازک، حقیقت در بی‌نظمی زلف‌ها به شکستی پیروزی می‌رسد.

برداشت: مواظب باش که از خانه بیرون نروی، زیرا همه مسیرها پر از اصل نفاق و دوگانگی است.

برداشت: این بیت به زیبایی و شیوا بودن صحبت‌های محبوب اشاره دارد. احساس شرم از صحبت‌های دلنشین او به حدی است که دیگران در حوصله و آرامش به گوشه‌ای خزیدند و شکرها را به خاطر لذت شنیدن آن کلام و بیان شیرین تجزیه کردند.

برداشت: توجه کنید که این افراد ناآگاه، ذهن و دل ما را به هم ریخته‌اند، مانند پیچیدگی‌های موهای خبرهایی که به گوش ما رسیده است.

برداشت: به خاطر راستگویی و صداقت، در دل دیگران جای داشته باش، تا چه زمانی می‌توانی مانند خورشید در آسمان ظاهر شوی؟