غزل شمارهٔ ۸۱۳

برداشت: نوشیدن شراب نمی‌تواند شعله‌ی درون را آرام کند، زیرا این آب مثل آتش عمل می‌کند و دل تشنه را بیشتر آزار می‌دهد.

برداشت: مگس به خاطر طبع خویش نمی‌تواند از خود بی‌خود شود و اندیشه‌ی انسان‌های پست نیز به خواری و فقر آنها برمی‌گردد.

برداشت: دل وابسته به نگرانی‌های پیشروان را نمی‌توان از بین برد، زیرا همواره نظر به راهنمایی‌ها و راهنمایان دارد.

برداشت: زلفِ پریشان و زیبا باعث شده که من از درد دلم بگویم. این گیسوی زیبا در من تأثیر عمیقی گذاشته و رازهایی دارد که نمی‌توانم از آن بگذرم.

برداشت: عقل به یادگیری و کسب دانش نیاز دارد، اما برای رسیدن به کمال، نیازی به معلم ندارد؛ گاهی نیاز است که انسان تجربه‌های جنون‌آمیز را نیز تجربه کند.

برداشت: از سرنوشت خود انتظار نداشته باش که به راحتی به آرامش برسی، زیرا از می نوشیدن چیزی نصیب نخواهی برد و تنها به درد و رنج مبتلا خواهی شد.