غزل شمارهٔ ۷۷۷

برداشت: ما از نسیم ملایم زندگی می‌کنیم و به مانند شیران، با علم و دانش زنده‌ و پرتوان هستیم.

برداشت: ما اگرچه مانند ذره‌ای کوچک و بی‌ارزش هستیم، اما به خاطر نور آفتاب زندگی می‌کنیم و وجود داریم.

برداشت: صدای زندگی به اندازه‌ای بلند و تأثیرگذار می‌شود که جایی برای شنیدن آن وجود دارد؛ زیرا ما همچون جم زنده‌ایم.

برداشت: ما مانند دیگران زندگی‌مان را با پر کردن شکم نمی‌گذرانیم، بلکه مانند شبنم که از چشم می‌چکد، زندگی‌مان از دل و چشمی دیگر تأمین می‌شود.

برداشت: زندگی ما همیشه در حال حرکت نیست و ما تنها به خاطر یاد و نام نیک کسانی که دستشان در یاری به دیگران دراز است، زنده‌ایم.

برداشت: دل‌های ما مانند رشته‌های شمع به هم پیوسته‌اند و با نور یکدیگر روشن می‌شوند. ما به دلیل ارتباط و محبت مشترک‌مان زنده‌ایم.

برداشت: زندگی ما پر از آرزوها و امیدهاست، با اینکه گاهی بار سنگینی به دوش داریم، اما همچنان به انتظار روزی بهتر هستیم. عمری را صرف این امید کرده‌ایم که روزی بر مشکلات غلبه کنیم و از این وضعیت رهایی یابیم.

برداشت: ما از سفره نعمت‌های گوناگون زندگی بهره‌مندیم، اما مانند عاشقان، در تحمل غم‌ها زندگی می‌کنیم.