غزل شمارهٔ ۷۰۶

برداشت: می‌دانم که برای خریدار خودم ارزش و اعتبار دارم، اما مانند موهایم که به راحتی می‌شکنند، خودم هم کارم را می‌شکنم و بهم میریزم.

برداشت: هر چیزی که به راحتی و بدون ارزش خاصی شناسایی شود، مانند آب سرد است که نمی‌تواند بازار خود را گرم کند.

برداشت: ما تحت تاثیر بار محبت دیگران قرار نمی‌گیریم؛ زیرا به خوبی می‌دانیم ارزش و اهمیت شب تاریک و دشواری‌های خود را.

برداشت: زندانی بودن به معنای بی‌خبری و غفلت است، از سوی دیگر می‌توان با بیداری و آگاهی به حقیقت زندگی پی برد. در اینجا اشاره به این است که حتی اگر در دنیای مادی و موقت به خواب رفته‌ایم، باید با باز کردن چشمان آگاه خویش به واقعیت‌های عمیق‌تر زندگی پی ببریم و از غفلت خارج شویم.

برداشت: جهان بی‌معنا و ناپیدا است، پس تلاش نکن که آینه‌ی تاریک درون خود را روشن کنی.

برداشت: هر لحظه مانند درختی که بار می‌دهد نمی‌توانیم ثمره‌ای آوریم، زیرا مانند سروهایی که به دل خود وزن و بار خود را بسته‌اند، خود را محدود کرده‌ایم.

برداشت: صبح را با یک نوشیدنی دلپذیر شروع کرده‌ایم و در کنار پیرمرد میکده، خوشحال و سرزنده به سر می‌بریم.

برداشت: فقر و نیازمندی خود را به افراد بی‌ارزش نشان نده و گنجینه‌ ارزشمند تمایلات و خواسته‌هایت را از دید آنها پنهان نگه‌دار.

برداشت: هرگز نتوانستیم از میان رشته‌های زلف کسی دل‌تنگی و احساسات خود را جدا کنیم.

برداشت: ما در زیر خاک و در شرایط سخت پنهان شده‌ایم و از دید مردم، ارزش واقعی و زیبایی‌های خود را نشان نمی‌دهیم.

برداشت: ما با بصیرت و درک عمیق خود، از ناملایمات و مشکلات رهایی یافته‌ایم و توانسته‌ایم موانع و سختی‌های زندگی‌امان را پشت سر بگذاریم.