غزل شمارهٔ ۵۹۳

برداشت: عجب است که عشق تو را از چنگال عقل نجات می‌دهد، در حالی که عقل به سادگی تو را به زنجیر کشیده است.

برداشت: با دل شاد زندگی کن و به فکر دیگران باش، چرا که افرادی با زیبایی آتشین ممکن است بر اثر بی‌توجهی تو آسیب ببینند و از تو دور شوند.

برداشت: هرگز اختیار و کنترل خود را به دست افراد بی‌فکر و غیرمعتبر نسپار، زیرا آنها از کارهایی که انجام می‌دهند، تنها به نفع خودشان استفاده می‌کنند و به منافع تو اهمیت نخواهند داد.

برداشت: تنها به این فکر کن که دل تو همچون یک کبک به دام شهباز افتاده است؛ با این وجود، از این خنده بلند چه گل‌های زیبایی شکفته است!

برداشت: فریب لبخند شیرین صبح را نخور، مانند کودکان که در لباس قند، تلخی چرخ زندگی را می‌چشند.

برداشت: عشق و درد درونی را نمی‌توان با عقل و منطق درک کرد، و اگر کسی در دنیای عشق و احساس غوطه‌ور باشد، آموزش و تربیت عقلانی او در اداره کردن این احساسات نخواهد توانست کمکی بکند.