غزل شمارهٔ ۵۰۸

برداشت: لطافت چهره‌اش به حدی است که می‌تواند حتی عرق داغ را از لاله سیراب کند.

برداشت: هر کسی که گل سیراب را می‌بیند، تا زمانی که چشمانش به قیامت نرسیده و خشک نشده، باید آن را در آغوش بگیرد و از زیبایی‌اش لذت ببرد.

برداشت: چشم غزال از ترس صحبت‌های مجنون دیگر نمی‌تواند آرام بماند، زیرا احساساتش به شدت تحت تأثیر قرار گرفته و به دقت به حال و خیال او توجه دارد.

برداشت: اگر راهی به دل پر از احساس من پیدا شود، طوفان نیز به خود مشغول می‌شود و گرداب آن در گوش من به صدا در می‌آید.

برداشت: کعبه و معبد بت‌ها بدون زیبایی و جذابیت یار مست، مانند آسیایی است که آبش را ریخته‌اند.

برداشت: مژه‌ی زیبا و پرمعنا در حقیقت در زیر لباس مخفی شده است، پس نباید فقط به سادگی آن توجه کرد، زیرا این مژه مانند تیغی است که دقت و درخشش خاصی دارد.