غزل شمارهٔ ۴۹۵

برداشت: ما فقط به ظاهر و دل نگران تو نیستیم، بلکه به مانند یک دام، از همه وجودت نگرانیم.

برداشت: تو از دیدگاه‌های مختلف به ما لطفی نمی‌کنی، اما ما به خاطر محبت تو در هر لحظه از صد جا نگران تو هستیم.

برداشت: نگاه کردن به چهره زیبای تو تنها به چشم‌هام محدود نیست، بلکه از سر تا پا در فکر و خیال تو هستم.

برداشت: چشم‌هایم شایسته دیدن تو نیستند، زیرا اضطراب ما از عمق دل‌هایمان به خاطر توست.

برداشت: دل به شدت از شوق دیدن تو می‌تپد، حتی اگر صد چشم بینا به تماشای تو خیره شوند.

برداشت: ما بی‌خیال آرزوهای پر از رنگ و لعاب زندگی هستیم، چرا که تنها نگران زیبایی و دلربایی تو هستیم.

برداشت: هیچ مانعی برای دیده‌بانان وجود ندارد؛ آنان همچون جرقه‌ای در دل سنگ سخت، نگران تو هستند.

برداشت: چه اشکالی دارد اگر با یک نگاه ما را خوشحال کنی؟ ما که نگران دنیای خود هستیم، تو را داریم.

برداشت: در چشم حیران و متعجبم، هیچ خبری نیست. ما با محبت و خواست، نگران تو هستیم و به راهی که باید برویم، می‌اندیشیم.

برداشت: اگر چشمانت را از خواب باز کرده‌ای و به راه می‌روی، بهتر است بدانی که ما چه اندازه نگران تو هستیم.

برداشت: چشمان بدبین به تو نمی‌رسند، ای سرزمین عشق، چون هر زخم و مشکلی که داریم، ما هنوز نگران تو هستیم.

برداشت: با اندیشه تو حالتی متفاوت داریم، صائب، نه به نوشتن و بیان کردن تو نگرانی داریم.