غزل شمارهٔ ۴۸۸

برداشت: شستشوی دست از زندگی نشانه‌ای از آب حیات است و رد کردن شما از این دنیا راهی به رهایی و نجات شماست.

برداشت: برگ‌ها را از خود دور بینداز و ثمره‌ات را هم کنار بگذار؛ زیرا تو مانند درخت بید، آرزوی رشد و باروری داری.

برداشت: در جوانی، زیارت و طواف حرم کعبه، بهترین و ماندگارترین فعالیتی است که می‌توانی در طول زندگی‌ات انجام دهی.

برداشت: هرچند که میوه و ثمره تو به اندازه خوشه ستاره پروین است، اما هنوز دیگران به تو چشم دارند و منتظر دریافت بخشی از برکت‌ها و نعمت‌های تو هستند.

برداشت: تا وقتی به مقصد نرسی، نعمت‌هایی که در حرکات و تلاش‌های تو پنهان است، برایت روشن نمی‌شود.

برداشت: شما مانند یک لنگر به دنبال ثبات و آرامش در زندگی هستید، اما همچنان در حال حرکت و پیشرفت هستید، همچون قافله‌ای که در حال گذر از شن‌هاست.

برداشت: در مسیر یک سمت حرکت کن و به سمت دیگر نگاه نکن، چرا که اگر به دنبال آزادی از جهات مختلف هستی، این کار به تو کمکی نخواهد کرد.