غزل شمارهٔ ۴۷۸

برداشت: هر کسی که در اینجا است، تحت تاثیر زیبایی و جذبه‌ی تو قرار دارد. در این مکان، حتی ذرات ریز هم که به نظر بی‌اهمیت می‌رسند، مانند جامی از نور خورشید در دست دارند.

برداشت: از کنار پای جام شراب بگذر چرا که راه دور بهشت از بی‌خبری به هم پیوسته است.

برداشت: مسیر پُر از سنگ و خطر است و دل‌های مردم مانند شیشه می‌باشند، صدای جرس قافله هم در اینجا نشانه شکست و ناکامی است.

برداشت: هر کسی که به جایی برسد، ناشی از همت و تلاش پایین‌تری است و اگر کسی به مرتبه بالا و والایی نرسد، به خاطر این است که استعداد و اراده‌اش در سطح پایین‌تری بوده است.

برداشت: هر صدایی که به گوشش می‌رسد، او از آن دور می‌شود، زیرا روحش به شدت به آواز حقیقت و وجود پیوسته است.

برداشت: زیر آسمان، همه چیز مانند حبابی است و از سلیمان تا کوچک‌ترین مور، هر که را می‌بینم، اینجا باد در دستانش است.

برداشت: در اینجا فردی با تمام وجود و از روی ناچاری به دریا نزدیک می‌شود و به نوعی با مشکلاتش دست و پنجه نرم می‌کند. در این دریا، ماهی‌ای گرفتار شده که فلس‌هایش نشان‌دهنده‌ی زیبایی و زندگی‌اش است. این تصویر نشان‌دهنده‌ی تلاش و امیدی است که با وجود سختی‌ها وجود دارد.

برداشت: از این پس نزد آن شخص مست و دیوانه برو، زیرا خوشی و سروری مخصوص حال دیوانگان و سرمستان است.