غزل شمارهٔ ۴۶۳

برداشت: افراد قانع از سختی‌های زندگی لذت می‌برند، در حالی که دریافت منافع و نعمت‌ها برای آنها مثل مغز درون استخوان است، یعنی به عمق خوشبختی و شادکامی دست می‌یابند.

برداشت: برای تحمل شکست عشق، خودت را مانند مومیایی نگه‌دار و از صبر استفاده کن، زیرا در حوادثی که به ظاهر شکست به نظر می‌رسند، رازهای حکمت وجود دارد.

برداشت: هر کس که به بصیرت و درک عمیق دست یافته باشد، می‌تواند درک روشنی از زیبایی‌ها و ارزش‌ها داشته باشد و در میان زشتی‌ها و کدورت‌های زندگی، گوهر بینش و آگاهی او را درخشان و متمایز می‌کند.

برداشت: اگر زلیخا از یوسف دست برداشت، تو هم مانند مردان، از فرصتی که در دست داری نگذران. تا زمانی که می‌توانی از فرصت‌ها بهره‌برداری کن.

برداشت: از لنگر کشتی‌ای که در گل فرو رفته، پرواز کن و تا زمانی که ممکن است با انسان‌های پست‌فطرت ارتباط برقرار نکن.

برداشت: تا زمانی که زندگی و زیبایی‌ها وجود دارند، از دیدن و درک درست آنها غافل نشو و از نظم و زیبایی‌های دنیا عبرت بگیر.

برداشت: زمانی که افراد بی‌مغز و نادان هستند، در سایه و حمایت کسی که حقایق را درک نمی‌کند، نباید زندگی کنند. زیرا این وضعیت فقط پرده‌ای بر روی بدبختی‌های موجود بر سعادت فرضی آن‌ها می‌کشد.

برداشت: از نعمت صلح بهره ببر و با آرامش زندگی کن، زیرا اگر آرامش بخشی از وجودت باشد، در پی آن، کامیابی و موفقیت نیز به سراغت خواهد آمد.

برداشت: بلاها بر مؤمنان نازل می‌شود به گونه‌ای که زخم‌های ندامت از انگشتان به انگشت شهادت می‌رسد.

برداشت: اگر مظلومان نمی‌دیدند و در برابر ظلم سکوت می‌کردند، چه خون‌های زیادی جاری می‌شد. اما با توجه به ظلم و رشوه‌خواری، عواقب عمل افراد مشخص می‌شود.

برداشت: شراب تلخ ممکن است تلخی داشته باشد، اما می‌تواند لذت‌های شیرینی را در دل خود پنهان کرده باشد. بنابراین، صائب، از باده تلخ و نصیحت‌ها ناامید نباش و رو ترش نکن.