غزل شمارهٔ ۴۳۹

برداشت: از رازهای حقیقت بهره‌مند شو، امور عشق را به کودکان بسپار، زیرا این عشق سطحی و مجازی است.

برداشت: مجنون به خاطر عشق و وابستگی به لیلی نمی‌تواند بی‌نیازی و استقلالی که برای خود می‌خواهد را احساس کند، زیرا این احساس ناز و خودخواهی از سوی دیگران در درون او وجود دارد.

برداشت: اگر دل پاک و خالصی داری، به جمع مستان بپیوند که در اینجا دیگر خبری از آبرو و formalities مذهبی نیست و نمی‌توان به ظاهر و مقامات توجه کرد.

برداشت: برای تجربه لذت از درد ناشی از نوشیدن، باید با فروتنی و تواضع به جست‌وجوی لذت از زندگی و بازی با خاک پرداخته شود.

برداشت: چشم دوربین می‌تواند جلوه‌ای متفاوت از یک مکان را نشان دهد، به طوری که در نظر بسیاری، شکوه کعبه کمتر از آن چیزی به نظر برسد که هست.

برداشت: عمر ابدی نمی‌تواند به خاطر یک داستان طولانی و بی‌پایان خلاصه شود، مگر اینکه به زلف او پیوند خورده باشد و از او در شب‌های دوری، رنج خیلی بیشتری کشیده شود.

برداشت: با ناله‌ها و اندوه من، زیبایی و شادابی گل‌ها به آتش درآمده است. نسیمی که صبح به باغ می‌وزد، از حال و هوای من خبر دارد و به سرزندگی این باغ پی می‌برد.