غزل شمارهٔ ۴۳۰

برداشت: عاشق به هیچ‌وجه از سرزنش و ناز عاشقان خطرناک هراسی ندارد، زیرا او زیبایی و لطف معشوق را به اندازه‌ای ارزشمند می‌داند که هر نوع آزار و عتاب را نادیده می‌گیرد.

برداشت: نگاه من به خاطر شرم و آشنایی نمی‌تواند به تو خیره شود. ای ناز، کمی از من دور شو تا این امکان برایم وجود داشته باشد که تو را بهتر ببینم.

برداشت: شکایت و تلخی که از زبانم درباره وصال دوست می‌ریزد، مانند زهر است و نمی‌تواند مزه‌ی شیرین را برای کودکی بدخلق خوشایند کند.

برداشت: عشق گلی زیباست که گرما و شوقش نتیجه‌ای در پی ندارد. مراقب باش که از آغوش خود، این گل‌های بی‌بو را بیرون نریزی.