غزل شمارهٔ ۴۲۴

برداشت: از لیوان پر از شراب، آن لب‌های خوش‌رنگ را دور نگه‌دار که با خون شسته شده‌اند، ای کسی که از شرم و غیرت خون می‌ریزی؟

برداشت: از فریب‌کاری دختر زیبایی غافل نشو، اگر دانش و آگاهی داری، زیرا او به خوبی می‌تواند نقاط ضعف و احساسات عمیق انسان‌ها را شناسایی کند.

برداشت: دوست من، دشمن زخم زبان نیست. لب‌هایت را در نقل کردن صحبت‌های دیگران باز نکن. به یاد داشته باش که آن داستان زیبا را از میکده بگویید.

برداشت: زندگی شیرین و لذت‌بخش ارزش ندارد که به خاطر یک حرف تلخ خراب شود. به یاد داشته باش که برای یک قطره شراب خوشمزه نباید به خاطر آن همه درد و رنج را نادیده بگیری.

برداشت: توبه و بازگشت به سوی خدا را با انسان‌های ساده دل در میان نگذار، زیرا در کار افراد زیرک و خردمند، این موضوع به خوبی درک نمی‌شود و آن‌ها نمی‌توانند به درستی این مسائل را بفهمند.

برداشت: در اینجا به موضوعی اشاره شده که کسی بدون دلیل خاصی و بی‌هدف به دنبال چیزهایی است که نباید به آن‌ها دست پیدا کند. در عین حال، زیبایی و زینت خاصی در مجلس وجود دارد که بهتر است فقط مورد تماشا قرار گیرد و نه اینکه به آن طمع ورزید. به نوعی، این بیانگر این است که بعضی از زیبایی‌ها باید فقط به admire و نه به تصاحب پرداخته شوند.

برداشت: به خاطر اینکه نصیحت‌های خوب و دلنشین را نشنیدی، این ظرف پر از خون را با لطافت و شیرینی از او بپذیر.