غزل شمارهٔ ۴۰۶

برداشت: چهره‌ی زیبا و خوش‌رنگ محبوب را به سخره گرفته است و پری را در زیر انگشتر سلیمان به تصویر کشیده است.

برداشت: آن لب جان‌بخش او به هیچ چیز اهمیت نمی‌دهد، حتی به خط زیبا و سیاه، زیرا که زیبایی چشمانش مانند آسیب زدن به آب حیات است.

برداشت: یکی از ویژگی‌های خاص زیبایی آن معشوق خیره‌کننده، باعث شده تا چهره‌اش در شب تاریک همچون شمعی روشن و درخشان به نظر بیاید. او با زیبایی روزافزونش، دلی را روشن کرده و به قلب‌ها نور می‌بخشد.

برداشت: زمانی که از آن چهره زیبا ناامید شد، قطره‌های شبنم بر روی برگ لاله و گل را بر دل خود فشرد.

برداشت: من به کودک خود سواری داده‌ام، زیرا بی‌پروا هستم و می‌خواهم دل را در دنیای خطرناک آزمایش کنم، حتی اگر این کار شجاعت زیادی لازم داشته باشد.

برداشت: در قطع کردن روابط و علایق، شتاب نکن، زیرا افرادی که سبک‌سر هستند، به راحتی از سختی‌ها رها می‌شوند. مانند کسی که خار را از دامن خود بیرون می‌کشد.

برداشت: اگر در مورد وضعیت دنیا دچار سردرگمی هستی، با نگاهی دقیق و آگاهانه به اطراف خود، می‌توانی بیدار شوی و از این خواب آشفته رهایی یابی.