غزل شمارهٔ ۳۹۴

برداشت: بد نیست بدانیم که پذیرفتن مسئولیت کارهای بزرگ و مهم، کار آسانی نیست. حتی سلیمان نیز که قدرت و حکمت خاصی داشت، وقتی که حلقه‌ای از دیو را به دست آورد، این کار برای او نیز چالش‌برانگیز بود.

برداشت: دل پاک و باصفا هرگز تحت تأثیر زیبایی‌ها و ظاهرها قرار نمی‌گیرد. همچنان که لاله و گل در برابر شبنم آسیب‌پذیرند و در آتش نمی‌سوزند، دل روشن هم از درون محکم و مقاوم است.

برداشت: به راحتی به دامان یک درویش دست پیدا کرده‌ای، اما نمی‌دانی که زندگی درویشی چه لذتی دارد و چقدر گنجینه‌های معنوی را در بر دارد.

برداشت: اگر دست زنی از مصر قطع شود و از مه کنعان جدا گردد، آن پسر، مردان عالم را از هر دو دنیا بی‌نیاز خواهد کرد.

برداشت: اگر شهرتی که حاتم به خاطر کارهای نیکش به دست آورده، در روز قیامت به حسادت و بخیل‌ها گره بخورد، او هم در کنار بخیل‌ها محشور خواهد شد.

برداشت: گلرنگ و زیبای پیران را به حال و روز خود شاداب می‌کند، اگر ماه نو شمع را روشن کند و آن را از خم بیرون بیاورد.

برداشت: از چشم‌های منفی و بدی‌هایی که ممکن است به خرابات (محل عبادت یا خوش‌گذرانی مغان) آسیب برساند، خداوند محافظت کند! چرا که در این مکان، شراب، شیر مرغ و حتی جان آدمی وجود دارد.

برداشت: لحظه‌ای که در زندگی داری را غنیمت بشمار و آن را به بی‌توجهی نگذران. تا جایی که می‌توانی از این لحظه بهره ببر.