غزل شمارهٔ ۳۶۸

برداشت: اگر زبان کسی کوتاه باشد و نتواند به خوبی از عواطف و احساسات خود صحبت کند، نمی‌تواند به عمق معانی و زیبایی‌های واقعی برسد. در واقع، فقدان توانایی در بیان و سواد کافی، خود نشان‌دهنده ناتوانی در شناخت و درک واقعیات عمیق است.

برداشت: دل پر آرزو را به سادگی نمی‌توان از آرزوها خالی کرد؛ حتی با تلاشی سخت مانند شستن با خون یا در دست داشتن ابزار تیز، نمی‌توان عمق احساس را از بین برد.

برداشت: نسبت به سرنوشت بد خود نالان نباش، چرا که در زندگی همیشه امید وجود دارد و ممکن است در فصل بهار، روزهای خوش و سرشار از نعمت برایت بیاید.

برداشت: اگر جواهری در برابر غواص قرار گیرد، تماشاگران با دیدن آن سحر و زیبایی را احساس می‌کنند. به همین ترتیب، زیبایی و تأثیر کلام در افرادی که توانایی سنجش و بیان آن را دارند، یکسان است.

برداشت: دل عاشق هرگز به درد و رنج ناامیدی فکر نمی‌کند، زیرا همان‌طور که پروانه از آتش لذت می‌برد، سمندر هم در گرما و سختی به راحتی زندگی می‌کند.

برداشت: من آن پسر شیرین و جذاب را از پدرش به وجود آوردم؛ اگر طوطی بتواند شکر را از بند نی آزاد کند.