غزل شمارهٔ ۳۲۴

برداشت: در آن موی سیاه، دل‌های غمگین نمایان می‌شود و در این باغ گل، آهوهای خوشبو و زیبا نمایان می‌گردند.

برداشت: در هر جمعی که دست زیبای او نمایان می‌شود، چاک گریبان گل‌عذاران به دامن او نزدیک می‌شود.

برداشت: عشق به هر نحوی که باشد، به دل آرامش می‌بخشد و همان‌طور که یک کوه‌نورد می‌تواند از سنگ دشوار چیزی شیرین پیدا کند، انسان نیز در midst سختی‌ها، از عشق سود می‌برد و به آرامش می‌رسد.

برداشت: عشق او مانند من، بدبختی ندارد؛ چرا که مجنون وقتی به چشمان شیر نگاه می‌کند، شمعی برای بالین او پیدا می‌شود.

برداشت: از ناامیدی دست برمدار؛ چرا که در دل تاریکی، زیبایی‌ها و رنگ‌ها از خاک سیاه سر بر می‌آورند.

برداشت: افزایش قیمت‌ها ناشی از بی‌توجهی است و این وضعیت برای دولت ضروری شده است، به‌طوری‌که در زمان رونق بهاری دچار خواب سنگینی می‌شود.

برداشت: اگر خواهان سبکی و آزادی هستی، باید با روحی سرشار و دل پاک زندگی کنی؛ زیرا در دل مشکلات و غم‌ها، نشانه‌های سبکبالی و آرامش در درون خود را پیدا می‌کنی.

برداشت: افراد افسرده، با شنیدن سخنان عشق، از حالت سکون و افسردگی خارج می‌شوند. اگر در میان مردگان هم حرکتی دیده شود، ناشی از تأثیر کلمات و تلقین‌های است که به آن‌ها داده می‌شود.