غزل شمارهٔ ۳۱۱

برداشت: به اندازه‌ای که در این دنیا تلاش کنی و سختی را تحمل کنی، می‌توانی در جایگاه بالاتری قرار بگیری. در اینجا، هرکسی که سست شود و تلاشی نکند، هرگز نمی‌تواند به آن جایی که خواسته‌اش است، برسد.

برداشت: در روز قیامت، عبادت‌های غیرخالص پذیرفته نخواهد شد و هیچ چیزی نمی‌تواند قلبی که از طلاست را با خود بگیرد، حتی اگر آن چیز زیبا و باارزش باشد.

برداشت: هر زمان که هلال شراب در جایی پدیدار شود،پیشانی ابرو به خاطر شرم و خجالت به سمت عقب خم می‌شود و مانند ناخن ماه عید در آنجا نمایان می‌شود.

برداشت: در سرزمینی که مدارا و سازگاری حاکم است، ضعف می‌تواند بر قوت غلبه پیدا کند؛ حتی در چنین جایی، با یک تار مو می‌توان بر کوه‌های سنگین فائق آمد.

برداشت: اگر به دنبال وصال و نزدیکی به کعبه هستی، نباید از گرسنگی خسته و ناامید شوی، زیرا در آن جا باید با چشمان روشن و سعادتمند ظاهر شوی.

برداشت: با دقت و آگاهی، خوب و بد را از هم جدا کن، زیرا هر آنچه که انجام دهی، نتیجه‌اش به تدریج نمایان خواهد شد.

برداشت: اگر بر صفحهٔ گناه، لکه‌ای را پاک کنی، اینجا در زمین از شرم و پشیمانی خونی نخواهی ریخت.

برداشت: اگر از شدت خشکی و کمبود، ذره‌ای از غم و اندوه در دل داشته باشی، آن غم بر چهره‌ات نمایان خواهد شد و بر گونه‌ات خواهد ریخت.

برداشت: اگر به این دنیا گرهی از مشکلات نیازمندان را باز کنی، بهشت به راحتی به روی تو گشوده خواهد شد، بدون اینکه نیازی به کلید داشته باشی.

برداشت: اگر از خودت تلاشی نکنی و نخواهی در زندگی تغییراتی ایجاد کنی، نمی‌توانی به زیبایی و زندگی شاداب دست یابی. در جایی نمی‌توانی از شیرین‌کاری‌ها و لذت‌ها بهره‌مند شوی، اگر که خود را به زحمت نیندازی.

برداشت: راه عشق بی پایان، کشش خاصی دارد که هیچ حیوان وحشی نمی‌تواند به راحتی آن را دنبال کند و به مقصدش برسد.