غزل شمارهٔ ۲۷۱

برداشت: ما به دقت رفتار چشم او را زیر نظر داریم و از هر حرکتی که با مژه‌هایش انجام می‌دهد، به خوبی آگاه هستیم.

برداشت: پرنده‌هایی که به عشق ما آواز می‌خوانند و غم و اندوه خود را بیان می‌کنند، نمی‌دانند که ما چیزهای پاک‌تر و زیباتر از گل داریم و از آن‌ها دورند.

برداشت: کشتی ما هرچند که دریا را یکی دیده و با آن هماهنگ شده است، اما همچنان در خطر و نگرانی از امواج خطرناک هستیم.

برداشت: ما برای پوشاندن مشکلات و دردسرهایمان، ظاهری زیبا و آراسته به خود گرفته‌ایم، اما در حقیقت مشغله‌های فکری و نگرانی‌ها به سراغمان آمده‌اند.

برداشت: تماشای پاهای طاوس برای ما زیباتر از بال و پر آن است، زیرا عیب‌های خود را بیشتر از هنرهایمان می‌بینیم.

برداشت: چشمان ما از شگفتی و تعجب در حال حیرت است. اگر پرده دیگری از روی چهره محبوب برداریم، آن‌قدر زیباست که از دیدن آن، حالتی غیرقابل وصف به ما دست می‌دهد.

برداشت: ترک کردن می‌های خمارآلود و نشئه را کار راحتی نیست، چون وقتی که از لب‌های زیبا و میگون می‌گذریم، دل کندن از آن‌ها دشوار می‌شود.