غزل شمارهٔ ۲۱۵

برداشت: اگر انسان تلاش کند و از سرعت و تندی حرکتش بکاهد، ممکن است که در طول یک روز به هدفی دست یابد که به ظاهر بسیار دور به نظر می‌رسد. این نشان می‌دهد که با صبر و استقامت، حتی موانع بزرگ نیز قابل عبور هستند.

برداشت: در ماه شوال، نوشیدن شراب روشن را ترک کن؛ چرا که برای برطرف کردن تاریکی سی روزه، به جلا و صفای سی روزه نیاز است.

برداشت: در میان افرادِ دلسوز و سخی، عیب و نقصِ دیگران به راحتی نمایان می‌شود و این باعث می‌شود که آنها به دیگران طمع کنند، همانند کسی که به کاسه‌ی گدایی چشم دوخته است.

برداشت: دل جوانان زودتر از دنیا دلسرد می‌شود، زیرا کهنگی و سردی آب مانع از کارکردن کوزه است.

برداشت: در غربت، عشق و محبت و ناز و نوازش به سرعت از بین می‌رود، اما خانه‌ی اصلی و وطن، مانند نگینی در میان چهار دیوار قبر، با ارزش و گرانبهاست.

برداشت: سختی و قاطعیت با نرمی و لطافت شما سازگار نیست. در زمین نرم، کفش‌ات را درآور و با آرامش حرکت کن.

برداشت: چشم عاشق هرگز از دیدار سیر نمی‌شود، زیرا همیشه آرزو و خواسته‌ای در دل دارد که مانند کاسه گدایی بدون پر شدن باقی می‌ماند.