غزل شمارهٔ ۱۸۱

برداشت: دل‌آزاری که از ترک صحبت می‌کند، سبب شد که من دچار درد و رنج شوم. تجربیاتی که در زندگی داشتم، به نوعی بر من اثر گذاشت و زندگی‌ام را سخت کردند، اما همچنین باعث شدند که بتوانم راهی را برای مواجهه با چالش‌ها و مشکلات پیدا کنم.

برداشت: در روز روشن، نمک در چشمانم کار خودش را می‌کند و شب که می‌شود، خوابِ شیرینی من را به فراموشی می‌برد و حس ناخوشایند من را نادیده می‌گیرد.

برداشت: اگر هر خار و زخمی به جانم بیفتد و به خونم آغشته شود، در عین حال چهره من همچنان خندان خواهد بود، چون گل که با داشتن سپر، زخم‌ها را به جان می‌خرد.

برداشت: من محبوب نیستم تا اینکه مورد نارسایی دل‌ها قرار بگیرم، همان‌طور که یتیمان نگرانی از طرد شدن ندارند.

برداشت: من در لحظات بی‌خبری و نوشیدن شراب چیزهایی پیدا کردم که ای کاش آن وقت‌های هشیاری من تلف نمی‌شد.

برداشت: مدتی در محیط فرنگی توانستم خودم را کنترل کنم، اما در نهایت زندگی بدون قید و شرط باعث شد که از این کنترل رها شوم.

برداشت: غفلت من از نصیحت و پند دیگر به حدی زیاد شده که امید بیداری‌ام از این خواب سنگین رو به کاهش است.