غزل شمارهٔ ۱۳۳

برداشت: زلف‌های تو بر قلبم تأثیر عمیقی گذاشته است و این مسیر پر از پیچ و خم برای من بسیار دشوار شده و باعث ایجاد زنجیره‌ای از مشکلات شده است.

برداشت: امیدهایی که دل من در دلش می‌پروراند، در دنیای پر از ناامیدی و مشکلات به طور کامل نابود شد.

برداشت: سیل بی‌رحم به ویرانی‌ام پرداخته و من مانند خرمنی شده‌ام که از دانه‌های اشک به وجود آمده است.

برداشت: من به خاطر دریا هیچ‌گاه سنگین نیستم، چرا که مانند خار و گیاهان بی‌فایده، هر فرد بی‌انصاف می‌تواند به راحتی مرا به ساحل برساند.

برداشت: من که مانند خار خشک شده‌ام، به هر مقدار گرما و حرارتی قانع می‌شوم. هر چیز کوچکی می‌تواند مرا شمع محفل و روشنایی ببخشد.

برداشت: دست خود را مانند موج شستم و از کنترل و اختیار خود رها شدم تا اینکه به دریاچه‌ای از حقیقت رسیدم و به قطره‌ای از آن ملحق شدم.

برداشت: عشق باعث شد تا از زیبایی چهره محبوبم خجالت بکشم و به همین خاطر، حجاب روشنی مانع دیدن او شد.

برداشت: اگر این ضعف بر دیوانگی من چنین فشار بیاورد، در این صورت، روانم تحت تأثیر قرار خواهد گرفت و به زنجیر کشیده می‌شود.

برداشت: اندام خمیده‌ات باعث شده که آرامش و قرار از من گرفته شود و خواب خوشم به خاطر این دیوار مایل به تلخی تبدیل شده است.

برداشت: شاهد زیبایی‌های شراب کافی است برای شوق و هیجان می‌نوشان، و در این میان، رهبری که با تیغ شهادت در جستجوی حقیقت است، مرا به رقص درآورده است.

برداشت: وقتی زیبایی و جاذبه‌ی فراموش‌نشدنی لیلی نمایان شد، همه‌ی گستره‌های عشق و دیوانگی به ورطه‌ی اشتیاق و جنون من وارد شد.

برداشت: در مسیر زندگی، هر کسی را که از دوش خود برداشتم و به دوش کشیدم، زمانی که چشم بینش‌ام باز شد، احساس کردم که این بار بر دل من نشسته است.

برداشت: زمانی که عشق به من محبت و نوازش کرد، من به زال تبدیل شدم؛ حتی اگر رستم هم در برابر من قرار گیرد.