غزل شمارهٔ ۱۰۷

برداشت: آدم‌های خوب و خوش‌خلق وقتی با هم در صلح و دوستی هستند، می‌توانند سختی‌ها و چالش‌ها را به راحتی تحمل کنند و مانند مومیایی سختی‌ها را نرم کرده و آسان کنند.

برداشت: مرگ برای فقیران راحت‌تر است و نسبت به آن‌ها، ثروتمندان در جدایی و رنج بیشتری قرار دارند. در واقع، در زندگی، ترک کردن چیزی که تنگ و محدود است برای آن‌ها دشوارتر است.

برداشت: آیینه من به خاطر زخم‌های زیاد و دردهای پنهان، پوشیده از زنگار شده است.

برداشت: گریه در دل معنایی خاص و متفاوت دارد و زیبایی‌ای که در مینا وجود دارد، یک نوع دیگر از زیبایی است.

برداشت: گفت‌و‌گوهای نصیحت‌کنندگان بر دل سنگین می‌شود، اما اگر بخواهد، دیوانه من می‌تواند سنگ را از هوا بردارد.

برداشت: آدمی از صداهای ناهنجار رنج می‌برد، اما نیازی به نجات از این آزار نیست. کافی است که آهنگی دلنشین بسازیم تا همه را خوشحال کند.

برداشت: آرایشگران ظاهری نمی‌توانند از نظر بدی‌ها در امان باشند و از روشنی خورشید بیمی ندارند، چون مانند گلی بدون رنگ هستند.

برداشت: در سحر و جادو تأثیری بر عصای موسی نیست و حقیقت می‌تواند بر نیرنگ‌ها و فریب‌ها غلبه پیدا کند.

برداشت: افرادی که دیدگاه کوتاهی دارند، به آسانی بر سرغنیمت‌های خود می‌زنند و مانند سگ، شکار ضعیف و آسیب‌دیده را به راحتی به دست می‌آورند.