غزل شمارهٔ ۱۰۴

برداشت: هر کس نمی‌تواند از طعم لذیذ و غنی شراب بهره‌مند شود، باید برای نوشیدن چیزی که ارزشمند است، از ظرفی مقاوم و مناسب استفاده کند.

برداشت: مشکلات عاطفی را نمی‌توان با گریه کردن حل کرد؛ اشک به تنهایی نمی‌تواند دردی را از دل برطرف کند، مانند اینکه نمی‌توان از اشک برای آزاد کردن یک تاک استفاده کرد.

برداشت: به نظر می‌رسد عقل در بهبود وضعیت ما تلاش بی‌فایده‌ای می‌کند، زیرا زمانی که از حالت جنون و عدم تعادل خارج می‌شویم، در واقع به مراتب بالاتری می‌رسیم و افلاک را درک می‌کنیم.

برداشت: هر کس که آگاه است، از اندیشهٔ سوزان تو خرسند می‌شود و از شعله‌های درک و فهم خود لذت می‌برد.