غزل شمارهٔ ۹۵

برداشت: نوشنده‌ی پنهان باید شراب عشق را فراهم کند و عشق باید با آتش عشق سرخ شود.

برداشت: در مکان ما، شمعی که بدون فانوس است، نمی‌تواند وجود داشته باشد. عشق واقعی در دل خواهش‌ها به آرامی می‌سوزد و پرده‌های مخفی را کنار می‌زند.

برداشت: من در تلاش هستم تا به جستجوی حقیقت بپردازم و با تمام وجود بر روی مشکلات زندگی کار کنم، چرا که در پس هر دشواری، نور عشق و روشنی وجود دارد که مرا هدایت می‌کند.

برداشت: آه دلbroken من به قدری عمیق و تاثیرگذار است که همه را تحت تأثیر قرار می‌دهد و حتی کسی که به عشق ایمان ندارد، نمی‌تواند عطر لذت و زیبایی عشق را استشمام کند.

برداشت: اگر خضر، آن حکیم جاودانه، می‌توانست به دنیای عشق و زیبایی‌های آن وارد شود و جذابیت و لذت آن را تجربه کند، از بند زندگی ابدی خود می‌رهید و به دنیای عشق می‌شتافت.

برداشت: هر کسی که درک و فهم درست دارد، می‌تواند بوی عقل نارس و ناپخته را تشخیص دهد و می‌داند که عشق واقعی ارزش والایی دارد.

برداشت: هر کسی در زندگی‌اش هدف و مقصدی را انتخاب می‌کند، اما من از میان همه چیزها، عشق را به عنوان راه و جهت‌گیری‌ام برگزیده‌ام.