غزل شمارهٔ ۷۹

برداشت: چقدر می‌توان با فریب و حقه، عقل و هوش را تحت تأثیر قرار داد؟ کاش خدایا قدری انصاف بدهی به آن کسی که در بازی و شوخی، بازیگوشی می‌کند.

برداشت: من با کسی ارتباط دارم که از شدت طغیان و نافرمانی‌اش، دروازه را به حلقه بیرونی می‌شمارد و آغوش را نمی‌پذیرد.

برداشت: قلب عاشق بی‌خیال از دنیای فانی و ناپایدار است و به عاقبت کار خود فکر نمی‌کند. او در حالت سرمستی و عاشقی، نگران بازتاب و عواقب عشقش نیست.

برداشت: زیر آسمانِ پرتحرک و پویایی که در آن زندگی می‌کنیم، چه اندازه ناتوان و بی‌قدرت شده‌ای؟ آیا نمی‌توانی از این فشار و محدودیت، بار و سنگینی را برداری و رهایی یابی؟

برداشت: در حال حاضر به دلیل گفتگوها و تبادل نظرها، از نشاط و شور و شوق فاصله گرفته‌ام. نمی‌دانم چه کسی می‌تواند مرا، که در خاموشی به سر می‌برم، به سخن وادار کند.