غزل شمارهٔ ۷۱

برداشت: از اندوه و ناراحتی، آن معشوق دل‌ربا به شدت ناله و فریاد می‌زند؛ انگار که صدای عاشق، داستان خواب‌های زیبای او را روایت می‌کند.

برداشت: از طریق تمرین و تلاش، به خواسته‌های خود دست پیدا خواهیم کرد و در نهایت، محبت و حمایت نیز به بار می‌نشیند.

برداشت: سخن‌چینی و زبان‌بازی باعث می‌شود که انسان به راحتی دروغ بگوید و زبانش دراز شود. مانند شمعی که از سکوت خود بهره می‌برد و روشنایی می‌دهد.

برداشت: شعلهٔ آواز در دل قفس به شدت می‌تپد و با صدای ناله‌ای که از آنجا برمی‌خیزد، شهرت خود را می‌نمایاند. در واقع، به رغم محدودیت‌های محیطی، زیبایی و قدرت بیان خود را نشان می‌دهد.

برداشت: از کسانی که صحبت نمی‌کنند، نباید ترسید؛ چرا که سکوت آن‌ها در واقع نشانه‌ای برای جلوگیری از فاش شدن رازهاست.

برداشت: عواطف و احساسات عمیق هر کس، حتی اگر به ظاهر شاد و خوش باشد، در زیر سطح پنهانند. در حقیقت، این احساسات واقعی ممکن است در عین حال که موسیقی و سازهای مختلف حول ما می‌چرخند، همچنان تحت تاثیر زخم‌های دل و تنهایی خود باشند.

برداشت: از دنیا دل‌برداشتن و به زهد روی آوردن، باعث می‌شود که حرص و اشتیاق به شکار در دل انسان افزایش یابد. همچنین، اگر پرنده‌ای چشمش را ببندد، می‌تواند بیشتر شکار کند.

برداشت: کلمات زیبا و ظریف، معنای خوب را به اوج می‌رسانند. بنابراین، شراب شیراز همانند شیشه‌ای از آن شهر، باید با زیبایی و لطافت همراه باشد.

برداشت: پرواز طاووس با زیبایی و تجمل خود، به آن سبک‌پروازی دلالت دارد که از خودآرایی نشئت می‌گیرد و رنگین بودن بال و پرش به نوعی نشان‌دهنده جلوه‌گری و زینت است.

برداشت: تیر روی کمان از خون زیاد بهره‌مند می‌شود و از چرخ سرنوشت، کسانی که بیشتر زحمت می‌کشند، به نتیجه‌ای ویژه و ممتاز می‌رسند.

برداشت: بو و رایحهٔ گل را نمی‌توان با گذاشتن برگ روی آن از پخش شدن بازداشت. حال من چگونه می‌توانم راز دل را در پردهٔ پنهانی نگه‌دارم؟