غزل شمارهٔ ۷۰

برداشت: زیبایی و جاذبه‌ی آن طناز باعث شده است که حتی خط و خطوط چهره‌اش، بیشتر از همیشه بر تنش جلوه کند و عطری دل‌انگیز از گل ریحان بیشتر خواب و راحتی او را تحت تأثیر قرار دهد.

برداشت: زاهدان گوشه‌گیر در انتظار شکار معنوی هستند و این انتظار به این دلیل است که از دنیای مادی سیر شده‌اند و به آن بی‌توجهی می‌کنند.

برداشت: در جستجوی نجات و رستگاری، نیازی به پرواز و شوق و ذوق ندارم. به جای آن، تلاش می‌کنم تا از توانایی‌های درونی‌ام برای حرکت و پیشرفت استفاده کنم.

برداشت: بویی که از گل برخاست، چقدر افشا کننده بود. این عطر شگفت‌انگیز پرده‌ها و رازهای پنهان من را به وضوح نشان داد.

برداشت: از هدف پرتاب تیر داغی نمایان می‌شود؛ همان‌طور که آتش در دل‌ها از خاکستر برمی‌خیزد و صدا می‌کند.

برداشت: عشق هیچ ترسی از خود بزرگ‌بینی افراد عقل‌گرا ندارد، بلکه مانند مستی کبک‌ها به شجاعت شهبازها افزوده می‌شود.

برداشت: صائب با کم حرفی خود، عیب‌جویان را به سکوت می‌نشاند، همچنان که شمع با خاموشی‌اش دهان را می‌بندد.