غزل شمارهٔ ۶۸

برداشت: زاهد فریبکار به خوبی می‌داند که درد و رنج دیگران را چگونه و به چه شکلی پنهان کند، در حالی که او خود در دل، دانه‌ای از تقلب و فریب را به همراه دارد.

برداشت: در خوشی و شادابی، کسی به دنبال دلیلی برای ناراحتی نیست و نیازی به توضیح خنده‌ی خود ندارد.

برداشت: نفسی که آمادگی دارد، با نفسی گرم و دلپذیر به اصلاح و بهبود می‌رسد و به طور ناگهانی می‌تواند با یک نگاه، تیر را به هدف بزند.

برداشت: اگر می‌خواهی دشمنان را ناتوان کنی، ابتدا باید خودت را آماده کنی، زیرا این کار همچون سپری عمل می‌کند که در برابر ضربه‌های شمشیر از تو محافظت می‌کند.

برداشت: گردن زیبا و باریک او به قدری جذاب است که حتی غزال‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین، او قدرتی دارد که می‌تواند مانند یک شکارچی ضعیف، شیر را به راحتی تحت کنترل درآورد.

برداشت: مجنون من هیچ توجهی به وزن‌های سنگین ندارد و آتش آرزوی من می‌تواند زنجیرها را آب کند.

برداشت: بر روی خاک، سایهٔ دست او زیبایی خاصی را به وجود آورده بود، پیش از آنکه شمشیرش را از نیام خارج کند.

برداشت: با نرمی و لطافت برخورد کن، چرا که همانند باران ملایم، تأثیر مثبتی دارد. این روش می‌تواند به خودی خود، مشکلات و دشواری‌ها را کاهش دهد، مانند گلی که بدون خار است و از دردسر دور می‌ماند.