تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۱۸

این بیت به این معناست که وجود همسایگان و دیگران در زندگی ما ضروری است. اگر همسایه‌ای وجود نداشته باشد، عملاً وجود ما نیز بی‌معنا خواهد بود. در حقیقت، ما در ارتباط با دیگران به هویت و معنای خود پی می‌بریم.