همچو شمع صبح میلرزد به جان خویشتن
از سفیدیهای موی من چراغ زندگی
دربارهٔ این سروده
شاعر در این دو بیت به مقایسه خود با شمعی میپردازد که در برابر نور صبح میلرزد. او احساس ناپایداری و ضعف را تجربه میکند و از سفیدی موی خود به عنوان نشانهای از زندگی و تجربه یاد میکند. در حقیقت، این شعر به نوعی از fragility و تاثیری که زمان بر روی فرد دارد، اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.