تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۱۰

این شعر به احساس کمبود و ناراحتی‌ها اشاره دارد. گوینده می‌گوید هر چه از دل و احساسات خود خارج می‌کند، از روزی و سرنوشتش کاسته می‌شود. همچنین آرزو می‌کند ای کاش دل خالی از درد و مشکل در سینه‌اش نبود.